مير فخرالدين آغا، در سال ١٣٢٢ هجرى خورشيدى در کابل ديده به جهان گشوده .

او بعد از فراغت از ليسه حبيبيه کابل در حربى پوهنتون کابل شامل و بعد از فراغت در آنجا بحيث استاد ايفاى وظيفه مى نمود.

وى در سال ١٣٥٦ بخاطر تحصيلات عالى به اتحاد شوروى وقت رفت و بعد از دو سال دوباره به کشور برگشت و در رتبه ډگرمنى به تقاعد سوق شد.

ميرفخرالدين در جوانى به نعت خوانى آغاز نموده بود و در اين راه ، از استاد مشهور موسيقى قوالى کشور حاجى غلام حسين ( پدر استاد سرآهنگ ) نعت خوانى را آموخته بود.

میرفخرالدین در جوانی منقبت خوان اصلی محفل پاچا صایب شد وتاهنگام رحلت پاچا صایب درسا ل1973وی همیشه وهرجمعه حاضرمی بود.

وی صدای دلنشین وملکوتی وحنجره ای توانا وخستگی ناپذیرداشت. آرام آرام همه زندگی وی به نعت خواندن وقف شد. وی روزهای جمعه درمحضرپاچا صایب نعت خوانی میکرد وبعد درسایرروزهای هفته درسایرخانقاه های کابل حاضربود وآوازهء آواز و شخصیت صوفیانهء اوکم کم ازمحیط کابل فراتررفت وهمه گیرشد.

میرفخرالدین آغا پس ازرحلت پاچا صایب نیزهرشام چارشنبه برسرمزارجناب ایشان درزیارت شاه دو شمشیرهء ولی درکابل حاضرمیشد ومحفل منقبت وذکر خوانی دایرمیکرد ودرسایرخانقاه های کابل و

مزارجبیرانصارصاحب درکابل ومزارشاه ولایتماآب درمزارشریف .  

ميرفخر الدين آغا که هزاران تن از هموطنان ما هنوز علاقمند صداى وى بوده و صد ها تن او را به پيرى پذيرفته بود ، حوالى ساعت چهار صبح روز پنجشنبه 28 ثور 1385 خورشيدی از اثر مريضى عايد حالش، با زندگى وداع نمود.

هزاران تن در مراسم جنازه و تدفين مير فخرالدين آغا، نعت خوان مشهور کشور، در روضهء حضرت علی کرم الله وجه در شهر مزارشريف عصر ٢٧ ثور شرکت نمودند.

همچنان داکترسيد مخدوم رهين، وزیر وزارت اطلاعات و کلتور، مير فخرالدين آغا را يک شخص عارف و مرگ وى را ضايعه بزرگ خواند.

قاری محمد قاسم، خطيب روضهء مبارک، در حاليکه مرگ نابهنگام موصوف را يک ضايعه خواند، گفت: ((اين عالم سالهای زندگی اش را برای نعت خوانی به رضای خداوند سپری نموده است و اميد که جايش جنت برين باشد.))

به گفته وى، مير فخرالدين در خواندن مثنوى مهارت خاصى داشت.

ميرحيدر، يکتن از باشندگان شهر مزارشريف، که مريد اين نعت خوان بود، در حاليکه در مراسم جنازه اش اشک مى ريخت به پژواک گفت: ((همچو انسان برنگشتنی است. صدايش يک جاذبهء عجيبی داشت.))

صداى شيرين وى در ده ها نوار صوتى و ويديويى بطور يادگار خوب باقى مانده است .